رئيس مهندسی ساختار و بهره‌وری شركت ملی مناطق نفتخيز جنوب از تصويب ساختار جديد”معاونت مدير در برنامه‌ريزی، هماهنگی و نظارت بر انسجام خطوط لوله” برای نخستين بار در اين شركت خبر داد. محمدرضا آبيار اظهار داشت:  اين سازمان در ستاد مناطق نفتخيز جنوب زير نظر مدير توليد و در شركت‌های بهره‌برداری تابعه با عنوان “هماهنگي و پيگيری نظام انسجام خطوط لوله” زير نظر […]

رئيس مهندسی ساختار و بهره‌وری شركت ملی مناطق نفتخيز جنوب از تصويب ساختار جديد”معاونت مدير در برنامه‌ريزی، هماهنگی و نظارت بر انسجام خطوط لوله” برای نخستين بار در اين شركت خبر داد.

محمدرضا آبيار اظهار داشت:  اين سازمان در ستاد مناطق نفتخيز جنوب زير نظر مدير توليد و در شركت‌های بهره‌برداری تابعه با عنوان “هماهنگي و پيگيری نظام انسجام خطوط لوله” زير نظر مديران عمليات شركت‌های بهره‌برداری فعاليت می‌كند.

وی گفت: ساختار جديد مبتنی بر اصول و الزامات مديريت خطوط لوله مندرج در استانداردهای معتبر جهاني API1160  و ASME B31.8S ، پس از ۷ سال بررسی در كارگروه‌های تخصصی و اجرای آزمايشی،  به عنوان يك نوآوری در ساختار سازمانی مناطق نفتخيز جنوب تصويب شد.

آبيار ادامه داد:  ساختار جديد به منظور مديريت منسجم بيش از ۲۹۰۰۰ كيلومتر خطوط لوله متنوع در گستره مناطق نفتخيز جنوب با پراكندگی جغرافيايی در مساحت ۷۰۰۰۰ كيلومتر مربع در ۶ استان، از طريق بهينه‌سازی و افزايش بهره‌وری سمت‌های سازمانی موجود ايجاد شده است.

رئيس مهندسی ساختار و بهره‌وری شركت ملی مناطق نفتخيز جنوب، تغيير روش سنتی پايش و نگهداری از حالت وظيفه‌ای به رويكرد جديد فرآيندی،  متمركز نمودن اطلاعات در بستر نرم‌افزاری، تدوين اهداف، برنامه‌ها و فعاليت‌ها مبتنی بر يك نقشه راه مشترك، افزايش سرعت پاسخگوئي و واكنش در شرايط اضطراری، حفاظت از محيط زيست و ايمنی كاركنان و ساكنان جوامع محلی، ارزيابی و مديريت ريسك، اولويت بندی پروژه‌ها و مديريت بهينه تغييرات از اهداف سازمان جديد است.

وي با بيان اينكه طبق هماهنگی انجام شده،  امكان بازنگری اين سازمان بر اساس ارزيابی عملكرد يك سال آينده فراهم شده است، از حمايت و پشتيبانی مدير عامل شركت ملي مناطق نفتخيز جنوب و اقدامات موثر مديريت توليد و شركت‌های بهره‌برداری تابعه در اجرای آزمايشی اين ساختار قدردانی كرد.

آبيار در پايان گفت: اميدواريم استقرار سازمان جديد ضمن كاهش قابل ملاحظه هزينه‌ها، ضايعات وآلودگی‌های محيط زيستی، در بهبود دستورالعمل‌ها و تغيير سازوكارهای فعلی به اقدامات كنشگرايانه و برنامه‌ريزی شده، استفاده بهينه از خطوط لوله موجود، اولويت‌بندی بودجه‌هاي مورد نياز، كاهش حوادث و افزايش اعتبار شركت در ايفای نقش مسئوليت اجتماعی نيز موثر باشد.